Historia ogrodów niemieckich i francuskich

Rodowód ogrodów francuskich sięga XVII wieku. Ciekawy styl aranżacji zielonej roślinności dominował w barokowych posiadłościach. Ogrody francuskie charakteryzuje dwuboczna symetria – środkiem biegnie prosta ogrodowa aleja, a po obu jej stronach rosną równo przystrzyżone, posadzone na łagodnych liniach rośliny w formie żywopłotu. Sztab ludzi musiał pracować nad zachowaniem odpowiednich wysokości roślin, jak i nad ich rozrastaniem się na wytyczonych płaszczyznach. Wykończeniem tych ogrodów były rzeźby, pomniki, popiersia, fontanny, altany, a nawet niewielkie zwierzyńce ku uciesze dzieci. Patrząc z góry na taki ogród, widzimy jakby namalowane na podłożu równe, symetryczne, zielone linie. Atrakcją niektórych ogrodów francuskich, były specjalnie zaprojektowane labirynty, w których można było się doskonale bawić. Ogrody wersalskie są typowym przykładem monumentalizmu w ogrodnictwie. Ogrody niemieckie maja swój początek początek XVIII wieku, formą są zbliżone do ogrodów francuskich, jednak w skład roślinności wchodzą duże ilości kolorowych kwiatów. W ogrodzie także rządzi symetria, a w centralnej części przeważnie stoi okazała fontanna, wokół której stoją pomniki władców. Przeważa roślinność niskopienna, rabaty są szerokie, z oddali sprawiają wrażenie rozpostartych na ziemi dywanów. Także i tu symetrie wyznacza prosta aleja biegnąca przez środek ogrodu.

weterynarz kraków | Furgala, bramy garażowe, duży wybór bram garażowych Toruń | automaty do bram | elektrownie wiatrowe | przydomowe oczyszczalnie ścieków | Nowy sklep z kolagenem najlepszykolagen.pl zobacz teraz.