Parki miejscem zabawy dla najmłodszych

W XIX wieku, Henryk Jordan, wybitny lekarz i miłośnik dzieci, postanowił przybliżyć najmłodszym kontakt z naturą upatrując w tym przede wszystkich poprawy zdrowia najmłodszej populacji. Tak więc szczególnie w miastach, gdzie z przyczyn oczywistych codzienny kontakt z naturą był utrudniony zaczęły powstawać na dużych terenach parki, tzw. ogrody jordanowskie od nazwiska ich propagatora, w których starano się zapewnić dzieciom wiele atrakcji do aktywnego spędzenia czasu i relaksu. Pierwszym takim parkiem – ogrodem był założony w roku 1889 roku w Krakowie, na pow. około 22 ha. W ślad za Krakowem poszły inne miasta, pomysł spotkał się z bardzo ciepłym przyjęciem przez ich mieszkańców.Wiodącą ideą parków – ogrodów był rozwój psychiczny i fizyczny dzieci i młodzieży. Budowano w różnych częściach parku zestawy sprawnościowe, powstawały świetlice do zajęć pozalekcyjnych, organizowano różne zawody. Dzieci miały bardzo duży wpływ na tworzenie takiego ogrodu, słuchano ich uważnie, aby rozrywka była oparta na rzeczywistych potrzebach. Oprócz typowej zabawy i wypoczynku na łonie natury, dzieciom przybliżano historię Polski, uczono patriotyzmu. W całej rozciągłości sprawdzało się połączenie nauki z zabawą. Ogrody jordanowskie były ewenementem na skalę europejską i zapewniały zdrowy rozwój psychiczny i fizyczny wielu pokoleniom.